مورچگان

مورچگان. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) ج ِ مورچه. مورچه ها. مورهای خرد و ریز:
مورچگان را چو بود اتفاق
شیر ژیان را بدرانند پوست.سعدی.جَفْل؛ مورچگان سیاه. ( منتهی الارب ). دیلم؛ جماعت مورچگان. ( منتهی الارب ). و رجوع به مورچه شود.
مورچگان. [ چ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان گندمان بخش بروجن شهرستان شهرکرد واقع در 22 هزارگزی باختر بروجن با 467 تن سکنه. آب آن از چشمه و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 10 ).

دهی است از دهستان گندمان بخش بروجن شهرستان شهرکرد.

💡 یا رهگذر مورچگان است به ‌گلبرک یا بر سمن تازه بنفشه بدمیدست

💡 کژی دنبال مار؛ قدرت او دان چنانک راست به الهام اوست، مورچگان را قطار

💡 ترسم که ترا چاکر خود پندارند آن مورچگان که رزقشان پیکر توست

💡 گشت ظالم شکن از عدل تو مظلوم چنانک طعمه مورچگان از دل شیر اجم است

💡 بر گل رقمی ز مشک ناگاه زدند بر تنگ شکر مورچگان راه زدند

💡 جز خطش در شکن زلف ندیدم‌که روند فوجی از مورچگان در شب تاری به قطار