لیمه

( لیمة ) لیمة. [ ] ( اِخ ) حصنی است در کوه های صبر به یمن از اعمال تعز. ( از معجم البلدان ). || دهی است به ساحل دریای عمان. ( منتهی الارب ).
لیمه. [ ] ( اِ ) چرک. ( آنندراج ).
- لیمه گوش؛ چرک گوش. ( آنندراج ).
|| کفش چرکناک از چرم دباغت ناکرده. ( آنندراج ).
لیمه. [ م ِ ] ( اِخ ) از یاران اسکندر مقدونی. کنت کورث نام وی را تیمه نوشته است. ( ایران باستان ج 2 ص 1838 ).

(م یا مَ ) ۱ - چرک. ۲ - کفش چرمین از چرم دباغت ناکرده.

💡 نخست باید که مومن علم را بداند که چیست تا چون بشناسدش طلب تواندش کردن مرو را که هر که چیزیرا نشناسد هرگز بدو نرسد.پس گویم که علی اندر یافتن چیزهاست، چنانکه آن چیزهاست و اندر یابنده چیزها چنانکه هست عقل است و علم اندر گوهر عقل است و گواهی عقل کلیمه باریست سبحانه و تعالی که همه روحانیان و جسمانیان زیر اوست و هر چه زیر علم نیاید مرورا هست