لاقه

لاقه. [ ق َ / ق ِ ] ( اِ ) لاغه. تنگ. عدل. لنگه. تا. تابار. یکی از دو قسمت بار اشتر یا خر؛ یک لاقه انگور یک لاقه برنج و غیره.

(قِ یا قَ ) (اِ. ) (عا. ) تنگ، عدل، لنگه.

( اسم ) تنگ لنگه عدل: یک لاغه انگور یک لاغه برنج.

(عا.)
تنگ، عدل، لنگه.

💡 ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترست علاقه تو به دستار بیشتر ز سرست

💡 اگر علاقه به مجنون من ندارد عشق چرا از چشم غزالان کند نظربندم

💡 قومی که شناسند تعلق با کیست دانند که بی علاقه‌ای نتوان زیست

💡 عهد خود با خدای محکم‌دار دل ز دیگر علاقه بی‌غم دار

💡 بهر چه بگذری ار بگذری ازان بدهند تو را به از آن یا زین علاقه بگذریا

💡 دل بست به خود تارِ تعلّق ز نخست عقل آمد و این علاقه شد اندکست