قدوم

قدوم. [ ق ُ ] ( ع مص ) از سفر بازآمدن. ( منتهی الارب ). گویند: قدم من سفره قدوماً و قدماناً و مقدماً؛ از سفر بازآمد. ( منتهی الارب ):
که هیهات قدر تو نشناختم
به شکر قدومت نپرداختم.سعدی.|| در پیش رفتن. ( ترجمان القرآن ترتیب عادل ).
قدوم. [ ق َ ] ( ع ص ) نیک مبارز. || دلیر. || بسیار پیش درآینده. || ( اِ )تیشه. ج، قدائم و قُدُم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
قدوم. [ ق َ] ( اِخ ) دهی است به حلب. ( منتهی الارب ). حسن خوارزمی گوید: قدوم به تشدید دال نام دهی است در شام که حضرت ابراهیم در آن خود را ختنه کرد. ( معجم البلدان ).
قدوم. [ ق َ ] ( اِخ )جائی است به نعمان. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).
قدوم. [ ق َ ] ( اِخ )قلعه ای است به یمن. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).
قدوم. [ ق َ ] ( اِخ )کوهی است به مدینه. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).
قدوم. [ ق َ ] ( اِخ ) پشته ای است به سراة. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ).
قدوم. [ ق َ ] ( اِخ ) پشته ای است در کوهی به بلاد دوس. ( منتهی الارب ).

(قُ ) [ ع. ] (مص ل. ) از سفر بازآمدن.

۱. بازآمدن، آمدن از جایی.
۲. از سفر برگشتن.

باز آمدن، آمدن ازجائی، ازسفربرگشتن
( مصدر ) باز آمدن از سفر باز گشتن.
پشته ایست در کوهی ببلاد دوس

از سفر بازآمدن.

💡 در آرزوی نثار قدوم تو همه شب گهر فروش دو چشم مرا دکان بازست

💡 بازم به قدومت سر گر مرگ امان بخشد ریزم به حضورت جان گر حادثه بگذارد

💡 بهر خیال خاک قدوم تو چشم ما بر هر مژه دو صد در مکنون گرفته است

💡 هزار تن بودم کاشکی که بهر قدومت در انتظار نشیند یکی به هر سر راهم

💡 دهن شست عیسی بشهد و بشیر که شد از قدومت بشر را بشیر

💡 ای عجب لا اله الا الله این چه خاصیت است و این چه قدوم