فیمابین

فیمابین. [ ب َ ] ( ع ق مرکب ) ( از: فی + ما + بین ) آنچه در میان است.

(بَ ) [ ع. ] (ق مر. ) در میان، دربین.

دربین، درمیان.

دربین، درمیان
مرکب از فی ما بین آنچه در میان است.
در میان در بین: سکوتی عمیق فی ما بین آنان حکفرما شد.

💡 قاضئی کو که علی نصب العین حکم تفریق دهد فیمابین

💡 این نقل ها چه چیز است، من کی از شما جدا بوده ام؛ مگر تازه شما از من سوا شده اید؛ این طور عهد و پیمان و حلف و ایمان در چه عهد و چه زمان فیمابین من و شما بوده؟ الله الله تو فراموش مکن عهد قدیم. شما را چه شده مرا چه افتاده؟ عهد همان است که در عهد الست بسته ایم. مخدوم من حاشا نباشد، از این پیغام شما معلوم عالم شد که عهد بشکستی و من بر سر پیمان بودم. والسلام