غزک

لغت نامه دهخدا

غزک. [ غ َ زَ ] ( اِ ) نام سازی است. ( آنندراج ).
غزک. [ غ ُ ] ( اِخ ) شهرکی است [به ماوراءالنهر] با کشت و برز بسیار و از آنجا اسب خیزد، نزدیک کرال، خیوال، ورذول، کبریه، بغوزانک. ( حدود العالم ).

ویکی واژه

نام سازی است.

جمله سازی با غزک

💡 سودای مغزکاوِ دماغ دل مرا از پیچ و تاب طرّة کاکل فشرده‌اند

💡 میوه نغزک هم از آغاز بر گشته نبات زمین از شیره تر

💡 دگر کس سوی خود گردد جهت گیر بهد کم نغزک ما را ز انجیر

💡 نغزک ا خوش نغز کن بوستان نغزترین میوه هندوستان

💡 فربه بی‌مغزکدویی است خوار لاغر پر مایه دُر شاهوار

💡 هر سبک مغزکی تواند رفت؟ بوریا، نیست مرد آتش و نفت