علی الدوام

علی الدوام. [ ع َ لَدْ دَ ] ( ع ق مرکب ) همیشه. پیوسته. همواره. دائماً. مدام. ( ناظم الاطباء ). یک ریز. یک بند. بردوام: آبهای روان علی الدوام در مرغزارهای او [ جوی مولیان ]... ( تاریخ بخارا ص 33 ). سی وسه سال بنشست علی الدوام، دامن شب بگریبان روز بست وتصانیف مکر و حیل زنان نبشت. ( سندبادنامه ص 266 ).
از ازل تا ابد ز مستی عشق
بی قراری علی الدوام بود.عطار.

(عَ لَ. دَُ ) [ ازع. ] (ق مر. ) همیشه، پیوسته.

پیوسته، همیشه، همواره.

همیشه پیوسته همواره دائما مدام

همیشه، پیوسته.

💡 آری چو رفت همنفس بلبلی ز باغ دام است آشیانه به چشمش علی الدوام

💡 گفتم من گدای تو خاک در سرای تو میدهدم ندای تو فیض علی الدوام دل

💡 به چشم مردم این مملکت نباشد آب و گرنه گریه برایت علی الدوام کنند

💡 در آن برات که فرمودیم بخازن جیب علی الدوام پی دفع وقت و اهمال است

💡 چندی است کز وطن شده دور و، علی الدوام چون نی نوا کند ز غم نینوای تو

💡 شود شود که نهم دل بجست جوی وصال بدیده پویم و جویم علی الدوام ترا