متحتم

متحتم. [ م ُ ت َ ح َت ْ ت َ ] ( ع ص ) واجب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). واجب و لازم. ( ناظم الاطباء ).
متحتم. [ م ُ ت َ ح َت ْ ت ِ ] ( ع ص ) خورنده نان ریزه و جز آن از خوان. ( آنندراج ). خورنده باقیمانده طعام در خوان. || آن که خوان را پاک میکند. || کسی که درخواست می کند نیکوئی و سعادتمندی را برای دیگری. || آن که فال نیک میزند برای دیگری. ( ناظم الاطباء ). || واجب کننده. ( آنندراج ). واجب و لازم و ناگزیر و حتمی. ( ناظم الاطباء ). واجب و لازم. ( غیاث ). || شادمان و سبک حال. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به تحتم شود.

(مُ تِ حَ تِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) واجب کننده، لازم کننده. ج. متحتمین.

۱. واجب، لازم.
۲. واضح.

( اسم ) واجب کننده لازم کننده جمع: متحتمین.

(قدیم): لازم، ضروری، حتمی. تعجیل در اجرای ماده آن مطالب لازم و متحتم است. «امیرنظام»
آشکار، مبرهن.
واجب کننده، لازم کننده. جمع متحتمین.

💡 … اگر حکام هم اجرای احکام دیوان عدلیه را از روی بیغرضی و درستی نمودند که در خاکپای مبارک ممدوح و مستحسن خواهد بود و الا بی‌اعتنایی کردند یا بغرض و طمع حق ذی‌حق را پایمال نمودند بدیهی است چنین حاکمی ظالم خواهد بود و رفع ظلم بر ذمه همت ملوکانه و متحتم است در آنصورت واجب می‌شود که از دیوان عدالت مأمورین بزرگ مأمور شوند و رسیدگی بعرض و داد مردم مخصوص بآنها بشود و برای حاکم هم آن اعتبار و اعتماد حضور مهرظهور همایون نخواهد بود…