لغت نامه دهخدا
شوی دیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب )که به زنی مردی درآمده باشد و سپس از او برآمده باشد. جفت گرفته. زن شوهردیده که بیوه است. ( آنندراج ).
شوی دیده. [ دی دَ / دِ ] ( ن مف مرکب )که به زنی مردی درآمده باشد و سپس از او برآمده باشد. جفت گرفته. زن شوهردیده که بیوه است. ( آنندراج ).
(دِ ) (ص مر. ) زنِ بیوه.
۱. ویژگی زنی که شوهر کرده، شوهرکرده.
۲. بیوه زن.
که به زنی مردی در آمده باشد و سپس از او بر آمده باشد.
زنِ بیوه.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا بدان دیده شوی دیده که نتوانی دید ابلهی بر همه بیناییِ خود بگزینی
💡 خواب بگذار که در انجمن زنده دلان گر شوی دیده ور از دیده نغنوده شوی
💡 گر شوی دیده، می توانی شد مردم دیده گر شوی، هم شو
💡 چون دیده اگر شوی زخود بینی دور در دایرهٔ نقطه شوی دیدهٔ نور
💡 بر رخ هر آرزو در بند تا محرم شوی دیده پوش از سیر باغ خلد تا آدم شوی
💡 بشوی دیده زخوناب بهر دیدن یار که طوف حج نکند غیر مردم مغسول