شبگردی

شبگردی. [ ش َ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل شبگرد. گردش در شب. سیر در شب و گردیدن به شب. ( از آنندراج ). پاسبانی و محارست در شب. ( ناظم الاطباء ). || رندی. عیاری. عیارپیشگی. || دزدی.

۱. گردش در شب، شب روی.
۲. [مجاز] پاسبانی در شب.

۱ - گردش شب شبروی. ۲ - محارست در شب پاسبانی. ۳ - دزدی راهزنی.

{nyctalotourism} [گردشگری و جهانگردی] نوعی گردشگری تجربی که در آن گردشگر از غروب آفتاب تا سپیدۀ صبح به بازدید از جاذبه های گردشگری می پردازد

💡 شبستان جسد پاس از دل بیدار می‌خواهد جهانی خفته‌ است اینجا و پیدا نیست شبگردی

💡 سر شبگردی آن قامت موزون دارد قد گر از سرو کشد یک سر و گردن مهتاب

💡 عقوبت از کمین معصیت غافل نمی‌باشد شب من تیره‌تر شد آخر از تشویش شبگردی

💡 رقیبی بود در بیداری شبگردیم با او که پی گم کرده امشب سیر با اغیار می‌کردم

💡 ماه شبگردی کز او ویرانه من روشن است چاکها در سینه دارد چون کتان مهتاب ازو

💡 گشت پنهان می کنی و منع خسرو بیهده است زانکه شبگردی نخواهد رفتن از خوی قمر