لغت نامه دهخدا
سنگ زر. [ س َ گ ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) محک. ( غیاث ) ( آنندراج ). سنگی که ریزه های زر بر آن باشد یا با زر نقش شده باشد:
قلم بگیر که سنگ زر است نوک قلم
بدو پدید شودمان که تو کهن گرهی.ناصرخسرو.از بس که خازن تو بزوار زر دهد
باشد چو سنگ زر کف دستش بزرنگار.سوزنی.|| مثقال و آن یک دوم و سه سبع درم بوده است. ( یادداشت بخط مؤلف ).