اصطلاح «سرعت واکنش» در علم شیمی به معنای میزان تغییر مواد واکنشدهنده یا محصولات در واحد زمان است و نشان میدهد که یک واکنش شیمیایی با چه شتابی پیش میرود. این اصطلاح معیار مهمی برای سنجش فعالیت یک واکنش است و بیان میکند که ذرات با چه سرعتی با یکدیگر برخورد میکنند و فرآوردهها چگونه شکل میگیرند. سرعت واکنش میتواند بسیار سریع باشد، مانند انفجارها و واکنشهای سوختنی، یا بسیار آهسته پیش برود، مثل زنگزدگی آهن یا تجزیهی مواد آلی در طبیعت. عوامل گوناگونی بر آن تأثیر میگذارند؛ از جمله غلظت واکنشدهندهها، دما، فشار، سطح تماس مواد و حضور کاتالیزورها. افزایش این عوامل معمولاً موجب برخوردهای مؤثرتر و افزایش سرعت انجام واکنش میشود. در محیط آزمایشگاهی، اندازهگیری سرعت واکنش کمک میکند تا مسیر و ماهیت واکنش بهتر فهمیده شود. در زندگی روزمره نیز نمونههای بسیاری از تغییر سرعت واکنش دیده میشود، مانند فاسدشدن مواد غذایی در دمای بالا یا سریعتر جوش آمدن آب در حرارت بیشتر. از نظر علمی، این اصطلاح مفهومی بنیادی در درک رفتار مواد و تحلیل فرآیندهای طبیعی و صنعتی است و نزدیک به عبارت انگلیسی rate of reaction به کار میرود.
سرعت واکنش
دانشنامه آزاد فارسی
سرعت واکنش (rate of reaction)
سرعت پیشرفت واکنش شیمیایی. این سرعت را معمولاً در واحد زمان و بر مبنای غلظت واکنش دهندۀ مصرف شده یا محصول تشکیل شده، و معمولاً برحسب مول در لیتر، بیان می کنند. بنابراین، واحد سرعت واکنش به صورت تعداد مول در لیتر ثانیه(فرمول ۱)بیان می شود.فرمول ۱:
ممکن است سرعت واکنش تحت تأثیر غلظت واکنش دهنده ها، دمای آن ها، میزان نور در واکنش های فتوشیمیایییا حضور کاتالیزورقرار گیرد. اگر واکنش کاملاً در حالت گازی صورت گیرد، سرعت واکنش از فشار، و اگر یکی از واکنش دهنده ها در حالت جامد باشد، از اندازۀ ذره تأثیر می پذیرد. طی واکنش در دمای ثابت، غلظت واکنش دهنده ها کاهش می یابد و سرعت واکنش نیز کم می شود. این تغییرات را با رسم نمودار نشان می دهند. واکنش در آغاز با بیشترین مقدار سرعت شروع می شود و رفته رفته سرعت آن کاهش می یابد. برای واکنش های گرماگیر، که واکنش گرما جذب می کند، افزایش دما ممکن است سرعت واکنش را بسیار افزایش دهد. افزایش ده درجۀ سانتی گراد دما ممکن است سرعت را دوبرابر کند، در حالی که افزایش ۴۰ درجۀ سانتی گراد دما ممکن است سرعت را ۵۰ تا ۱۰۰ برابر افزایش دهد. برای تشریح این تأثیرات از نظریۀ برخورداستفاده می کنند. با افزایش غلظت یا فشار گاز، ذرات زیادی در واحد حجم جمع می شوند. بنابراین تعداد برخوردها و درنتیجه، تعداد برخوردهای مفید زیاد می شود. افزایش دما جنبش ذرات را سریع تر می کند و این امر منجر به برخورد و برخوردهای مفید بیشتری در واحد زمان می شود. درنتیجه، سرعت واکنش افزایش می یابد.
ویکی واژه
مقدار مصرف جِرم یک واکنشدهنده در یک واکنش شیمیایی در فاصلۀ زمانی معین.
جمله سازی با سرعت واکنش
💡 میزان سرعت واکنش آنزیم به وسیله انواع مختلفی از مهارکنندههای آنزیم قابل کاهش است. بازدارندههای آنزیمی عوامل مولکولی هستند که با کاتالیزوز تداخل پیدا کرده و واکنشهای آنزیمی را آهسته یا متوقف میکنند. بازدارندهها به صورت برگشتپذیر یا برگشتناپذیر هستند. بازدارندههای برگشتپذیر عبارتند از: : 73–74
💡 مونو اتیلن آمین با واکنش بین اتیلن اکسید با آمونیاک آبی تولید میشود که در این واکنش دیاتانل آمین و تری اتانل آمین نیز تولید میشود. سرعت واکنش با تغییر استوکیومتری واکنشگرها قابل کنترل است.
💡 سرعت واکنش با افزایش دما به حداکثر افزایش مییابد، سپس با افزایش بیشتر دما بهطور ناگهانی کاهش مییابد. از آنجا که بیشتر آنزیمهای حیوانی در دمای بالاتر از ۴۰ درجه سانتیگراد به سرعت دناتوره میشوند، بیشترین تعیین آنزیمها تا حدودی زیر آن دما انجام میشود.
💡 مانند اکثر واکنشهای شیمیایی، با افزایش دما سرعت واکنش کاتالیزور آنزیمی افزایش مییابد. ده درجه سانتیگراد افزایش دما فعالیت اکثر آنزیمها را ۵۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش میدهد. تغییرات دمای واکنش به اندازه ۱ یا ۲ درجه ممکن است تغییرات ۱۰ تا ۲۰٪ را در نتایج ایجاد کند. در مورد واکنشهای آنزیمی، این واقعیت پیچیدهاست که بسیاری از آنزیمها تحت تأثیر دماهای بالا قرار دارند.