خماری

خماری. [ خ ُ ] ( حامص ) بیماری که از افراط درآشامیدن شراب و جز آن پیدا شود. ( ناظم الاطباء ). || می زدگی. شراب زدگی. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خماری. [ خ ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان نسربالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه. دارای 208 تن سکنه. آب آن از قنات و محصول آن غلات و چغندر قند و شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه و کرباس بافی است. راه مالرو می باشد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).

(خُ ) [ ع - فا. ] (حامص. ) ملامت و دردسری که به علت عدم دسترسی فرد معتاد به مواد مخدر بوجود می آید.

ملالت و درد سری که از افراط در نوشیدن انواع مشروب ایجاد شود.
دهی است از دهستان نسر بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه.

ملامت و دردسری که به علت عدم دسترسی فرد معتاد به مواد مخدر بوجود می‌آید.

💡 مست نازی و خماری محنت اهلی خوشی چون دل لیلی خوش است از محنت مجنون چه باک

💡 وقت مردن نبرد حسرت دنیا در خاک ورنه هر عربده جو دفع خماری بکند

💡 ای جان نه ز باغ تو رسته‌ست درخت من پرورده و خو کرده با عشرت و خماری

💡 لاله کز بویش دل زاهد به مستی می کشد زان بود میگون،که چشم پرخماری بوده است

💡 تو نشئه تخت و خماری ندیده‌ای که بگویم چگونه خُرد و خراب تو و خمار تو بودم

💡 گرد بیداری نمی‌گردد کسی در روزگار کز خمارین چشم او داروی خوابش می‌دهند