جفتک

جفتک. [ ج َ ت َ ] ( اِ ) کاروانک. ( برهان ). کاروانک و بوتیمار. ( ناظم الاطباء ).
جفتک. [ ج ُ ت َ ] ( اِ ) مرغی است که نر و ماده آن هر کدام یک بال دارند و بجای بال دیگر نر را قلابی و ماده را حلقه ای است از استخوان و چون پرواز کنند، نر قلاب را بر حلقه ماده اندازد و با هم پرواز کنند و چون بدانه خوردن مشغول گردند از یکدیگر جدا شوند و نزدیک به هم دانه چینند و به عربی این مرغ را لاینفک خوانند. ( برهان ). جفت سرخاب که به هندی چکوا گویند. ( غیاث ). || لگد زدن ستور با دو پا. جستن کردن با دو پا. ( نظام ). جفته. لگد. لگد دوپائی ستور.لگد دوپائی که اسب و خر و استر اندازد. اسکیز. اسکیزه. نفح. آلیز. رجوع به آلیز و اسکیز و اسکیزه و لگد شود.

(جُ تَ ) (اِ. ) لگد حیوانات.

۱. لگدی که حیوان چهارپا با هر دو پای خود می اندازد.
۲. (اسم مصدر ) نوعی پرش که هر دو پا را با هم جفت کنند و از جایی به جای دیگر بپرند.
* جفتک انداختن (پراندن ): (مصدر لازم )
۱. لگد انداختن ستور با هر دو پای خود.
۲. [مجاز] سرکشی، گستاخی.
* جفتک زدن: (مصدر لازم )
۱. لگد انداختن ستور با هر دو پای خود.
۲. پریدن از جایی به جای دیگر درحالی که هر دو پا را به هم جفت کرده باشند، جهیدن با هر دو پا.

لگدی که حیوان چهارپاباهردوپای خودبیندازد، نوعی ازپرش که هردوپاراباهم جفت کنندوبپرند
( اسم ) ۱- لگد حیوانات جفته. ۲- نوعی پرش که عبارتست از جفت کردن هر دو پا با هم و پریدن. ۳- مرغی که نر و ماد. آن هر کدام یک بال دارند و بجای بال دیگر نر را قلابی و ماده را حلقه ایست از استخوان و چون پرواز کنند نرقلاب را بر حلق. ماده اندازد و با هم پرواز نمایند و چون بدانه خوردن مشغول گردند از یکدیگر جدا شوند و نزدیک بهم چرا کنند و آنها را بعربی ( ( لاینفک ) ) گویند
مرغی است که نر و ماده آن هر کدام یک بال دارند و بجای بال دیگر نر را قلابی و ماده را حلقه ئی است از استخوان و چون پرواز کنند نر قلاب را بر حلقه ماده اندازد و با هم پرواز کنند و چون بدانه خوردن مشغول گردند از یکدیگر جدا شوند و نزدیک به هم دانه چینند و به عربی این مرغ را لاینفک خوانند. یا لگد زدن ستور با دو پا.

لگد حیوانات.

💡 محشر خر راست گردد زان گروه کره‌خر آن‌یکی جفتک زند وین نعره‌، وآن آواکند

💡 از او جفتک زدن از من تپیدن از او پُر گفتن از من کم شنیدن

💡 جفتک زن احرارم، عرعر ابوی عرعر پالان قجری دارم، عرعر ابوی عرعر

💡 وحید در ابتدای درس خارج خود در مسجد اعظم قم در صبح چهارشنبه ۲۰ فروردین ۱۳۹۳ با ادبیاتی عجیب بیان داشت: «کار به جایی رسیده که بعضی‌ها یک جفتک می‌اندازند آیت الله می‌شوند، یک جفتک دیگر می‌اندازند آیت الله العظمی می‌شوند، حالا هم جفتک انداخته می‌خواهند مرجع تقلید اعلم شوند».

💡 می ده ای ساقی که روزی سخت خوب و خرم است ساتکینی جفتکان بر هر ندیمی برگمار