بی ربط

«بی‌ربط» به معنای چیزی است که میان آن و موضوع مورد نظر هیچ ارتباط، پیوند یا هماهنگی وجود نداشته باشد و معمولاً برای سخن، رفتار، نوشته یا مطلبی به کار می‌رود که نامتناسب، ناهماهنگ و دور از اصل موضوع باشد. این واژه از ترکیب «بی» به معنای نداشتن و «ربط» به معنای ارتباط و پیوستگی ساخته شده و در مجموع مفهوم «فاقد ارتباط» را می‌رساند. هنگامی که گفته می‌شود سخنی بی‌ربط است، منظور آن است که آن سخن با موضوع گفتگو هماهنگی ندارد و پراکنده، نامنظم یا خارج از بحث اصلی بیان شده است. همچنین این واژه برای توصیف حرف‌های مهمل و بی‌اساس نیز به کار می‌رود، یعنی سخنانی که معنا، استدلال یا ارزش منطقی روشنی ندارند و بیشتر باعث سردرگمی شنونده می‌شوند. در زبان فارسی، «بی‌ربط» گاهی درباره رفتارها و کارهایی نیز استفاده می‌شود که بی‌نظم، بی‌هدف یا ناهماهنگ با شرایط و موقعیت باشند. این واژه می‌تواند هم جنبه ظاهری و ساختاری داشته باشد و هم جنبه معنایی؛ برای مثال ممکن است نوشته‌ای از نظر ترتیب و نظم بی‌ربط باشد یا از نظر مفهوم و محتوا ارتباط منطقی نداشته باشد. در گفتگوهای روزمره نیز وقتی کسی موضوعی نامتناسب با بحث مطرح کند، معمولاً گفته می‌شود که حرف او بی‌ربط بوده است. از نظر ادبی و زبانی، این واژه برای نشان دادن نبود انسجام، هماهنگی و پیوستگی میان اجزای سخن یا اندیشه به کار می‌رود و در برابر واژه‌هایی مانند «مرتبط»، «منسجم» و «هماهنگ» قرار دارد. این واژه در نوشته‌های رسمی، نقدهای ادبی و حتی محاوره‌های عادی کاربرد فراوانی دارد و مفهوم آن برای فارسی‌زبانان کاملاً شناخته‌شده است.