آزاده

( آزاده ) آزاده. [ دَ / دِ ] ( ص ) آنکه بنده نباشد. حرّ. حرّه. آزاد. آزادمرد. مقابل بنده و عبد. ج، آزادگان

( آزاده ) (دِ ) [ په. ] (ص. ) ۱ - اصیل، نجیب. ۲ - ر ه ا. ۳ - فروتن. ۴ - فارغ. ۵ - سَبُک. ۶ - وارسته. ۷ - ایرانی.

( آزاده ) ۱. آزاد.
۲. اسیر جنگی ایرانی آزادشده پس از جنگ ایران و عراق.
۳. [قدیمی] آزادمرد، جوانمرد.
۴. [قدیمی] اصیل و نجیب.
۵. [قدیمی] وارسته: ز مادر همه جنگ را زاده ایم / همه بنده ایم ارچه آزاده ایم (فردوسی: ۳/۱۰ ).
۶. [قدیمی] آن که بندۀ کسی نباشد.

( آزاده ) ( صفت ) ۱ - آنکه بند. کس نباشد حر مقابل بنده عبد. ۲ - آزاد کرده محرر. ۳ - اصیل نجیب شریف. ۴ - صالح حلال زاده. ۵ - رها مستخلص. ۶ - خاضع فروتن.۷ - فارغ. ۸ - بی بار. ۹- آسوده مرفه. ۱٠ - وارسته. ۱۱ - ایرانی. ۱۲ - اسب گرانمایه اسب پادشاهان.
آنکه بنده نباشد حر آزاد
توشه دادن

اسم: آزاده (دختر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: āzāde) (فارسی: آزاده) (انگلیسی: azade)
معنی: آزاد، اصیل، نجیب، فروتن، وارسته، شریف، صالح، ( در قدیم ) ایرانی، ( اَعلام ) نام زنِ چنگ نوازی در زمان بهرام گور، عاری از صفات ناپسند اخلاقی، رها، از شخصیتهای شاهنامه، نام همسر رومی بهرام گور پادشاه ساسانی

عاری از تعصب و صفات ناپسند اخلاقی. آزاده ممکن است در زبان معیار باستان به دو بخش آ - زاده قابل تجزیه باشد که به معنی چیزه عا، عاد یا آق است؛ مانند شاهزاده، یعنی ماتحت شاه.
اصیل، نجیب. فروتن. فارغ. سَبُک. وارسته. ایرانی.

💡 دل آزاده نگردد ز گرفتاران باز کم ز قمری نشود وحشت تنهایی سرو

💡 در دل آزاده ام گرد تعلق فرش نیست سیل از ویرانه من شرمساری می برد

💡 کشیده سر به فلک همچو سرو آزاده سران ملک سر افکنده پیش او منقاد