انبازی

انبازی. [ اَم ْ ] ( حامص ) مزیدعلیه انباز. ( آنندراج ). شرکت. ( مؤید الفضلاء ) ( ناظم الاطباء ). شرکت در امور مادی و معنوی. همکاری. همدستی. ( فرهنگ فارسی معین ). شرک. ( دهار ). شرکت. مشارکت. تشارک. اشتراک. ( یادداشت مؤلف ). شراکت. ( آنندراج ). خلطه. شقص. شقیص. ( منتهی الارب ): بدانکه این شدادبن عاد بود که ولایت همه جهان ازشرق تا غرب او را بود و همه پادشاهان بدست وی مقهور بودند پس با خدای تبارک و تعالی انبازی گرفت و بهشتی کرد بر مثال بهشت آن جهان. ( تاریخ بلعمی ). پادشاهی بانبازی نتوان کردن. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 345 ).
گر انبازی بدین اندر ز حیلتگر جدا کردی
و گر نی مر مرا با تو بدین در نیست انبازی.ناصرخسرو.دانه به انبازی شیطان مکار
تا ز یکی هفتصد آید ببار.نظامی.نیست یکی ذره جهان نازکش
پای ز انبازی او بازکش.نظامی.خطاب خسرو انجم کنون بگردانند
که مصلحت نبود خسروی بانبازی.ظهیر فاریابی.اندرین موسم انباز کرم [ کلم ؟ ] لوزینه ست
از سخای تو شود ساخته این انبازی.سوزنی.چون بانبازیست عالم برقرار
هر کسی کاری گزیند زافتقار.مولوی.خبیث را چو تعهد کنی و بنوازی
بدولت تو نگه می کند بانبازی.( گلستان ).با چنین یار که ما عقد محبت بستیم
گر همه مایه زیان می کند انبازی به.سعدی.|| در شواهد زیر ظاهراً اصطلاح طبی است و معنی علت یا «اختلال در عضوی که باعث بروز مرض در عضوی دیگر شود» می دهد: آب که بچشم فرود آید اگر بابتدا بود و علامات پدید آمده بود و دیدار هنوز بازناداشته بود علاج پذیر بود و آسان بود و بازچن [ چون ] مستحکم شده بود و دیدار بازداشته بود علاج دشوار بود و این بیماری خاص بود و بانبازی معده بود... ( هدایةالمتعلمین چ دانشگاه مشهد صص 280 - 281 ).آفتها که بانبازی دیگر افتد یا به انبازی دماغ یا به انبازی دیگر افتد یا به انبازی نخاع یا به انبازی دل یا به انبازی دیگر احشاء. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

( اَ ) (اِمص. )۱ - شراکت، شریک بودن. ۲ - همدستی، همکاری.

شرکت، همکاری، همدستی.

شرکت (در امور مادی و معنوی ) همکاری همدستی.

شراکت، شریک بودن.
همدستی، همکا

💡 چه دولت بیش ازین ما را ولی در عقل کی گنجد که سلطانی کند در عشق با درویش انبازی

💡 طبل جانبازی فرو کوبیم در میدان دل بی‌زن و فرزند و بی‌خان و سر و سامان شویم

💡 آنچنان جانبازیی کردم به راه او که خلق سال‌ها بگذشت و می‌گویند باز از من هنوز

💡 الهی ای دانندهٔ هر چیز و سازندهٔ هر کار و دارندهٔ هر کس نه کس را با تو انبازی و نه کس را از تو بی نیازی کار به حکمت می اندازی و به لطف می سازی، نه بیداد است و نه بازی بار خدایا بنده را نه چون و چرا در کار تو دانشی و نه کسی را بر تو فرمایشی، سزا ها همه تو ساختی و نوا ها همه تو ساختی نه از کس بتو نه از تو به کس، همه از تو بتو همه تویی و بس ف خلایق فانی و حق یکتا بخود باقیست.

💡 قُلْ أَرُونِیَ بگوی: با من نمائید، الَّذِینَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَکاءَ این انبازان که درو می‌بندید بانبازی کَلَّا انبازی نیست و این دعوی راست نیست، بَلْ هُوَ اللَّهُ آری اوست اللَّه، الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۲۷) آن توانای دانا.

💡 آن زمانی که دولت نیرومند بوزانت (روم شرقی) به پشتیبانی دین مسیح، دینی که زمان آن سپری شده بود برخاسته با اسلام سخت دشمنی می‌نمود و هر سال در تابستان در سرحد روم بازار کارزار و ستیز گرم می‌شد سالانه هزاران و ده هزاران ایرانی از اینسو آن‌سو دسته بسته و بر گرد درفش اسلام گرد آمده کالای پربهای جان بکف بدان بازار جانبازی می‌شتافتند و کشتن و کشته شدن دریغ نمی‌داشتند.