اهریمن

( آهریمن ) آهریمن. [ م َ ] ( اِخ ) اهرمن.
اهریمن. [ اَ م َ ] ( اِخ ) به معنی اهرمن است که راهنمای بدیها باشد، چنانکه یزدان راهنمای نیکی است و شیطان و دیو و جن را هم گفته اند. ( برهان ). دیوو ابلیس. ( اوبهی ). اهرمن. اهرامن. اهرن. اهریمه. آهرن. آهریمن. آهرامن. آهرمن. آهریمه. هریمه. خرد خبیث. عقل پلید. شیطان.

( آهریمن ) (هَ مَ ) ( اِ. ) نک اهریمن.
(اَ مَ ) (اِ. ) = اهرن: ۱ - (اِ. ) شیطان. ۲ - هر یک از شیاطین.

در آیین زردشتی، مظهر شر و فساد و تاریکی و ناخوشی و پلیدی، راهنمای بدی، شیطان.

۱ - در آیین زردشتی منشا بدی زشتی پلیدی تاریکی جهل و ستم. در آیین اسلام وی معادل شیطان و ابلیس است. ۲ - هر یک از پیروان شیطان را نیز گویند
( اسم ) ۱ - ( اسم ) شیطان ۲ - هر یک از پیروان اهریمن هر فرد از شیاطین. جمع: اهریمنان.

شیطان. هریک از شیاطین، اهرمن. بگوی آن دو ناپاک بیهوده را/ دو اهریمن مغز پالوده را «فردوسی
اهریمن یا آهرمن به زبان معیار باستان با آه شروع می‌شوند، اما در بخش دوم کمی متفاوت‌اند. با حذف آه یا اَه از اهریمن، ریمن باقی خواهد ماند که به معنی خودکامه است و ممکن است منظور جنس مؤنث بوده باشد.

💡 بگفتند تو دوست یا دشمنی سروشی و یا زشت اهریمنی

💡 زدین برنگرداند اهریمنم نگردد شفاعت گرم دشمنم

💡 خصم زادش ز بیم اهریمن جان به رشوت پذیرد اندر تن