اعیانی
کلمه اعیانی در زبان فارسی به معنای بنا یا ساختمانی است که به صورت فیزیکی وجود دارد و قابل لمس و مشاهده است و در مقابل عرصه (زمین خالی) قرار میگیرد. به عبارت دیگر، اعیانی به ساختمانها و سازههایی گفته میشود که بر روی زمین ساخته شدهاند.
در معنای دیگر، اعیانی به برادرانی اشاره دارد که از یک پدر و یک مادر مشترک هستند، به عبارتی، برادران تنی یا صلبی.
مترادفها
اشراف، بزرگان، خواص
متضادها
عوام
لغت نامه دهخدا
اعیانی. [ اَ ] ( ص نسبی ) منسوب به عین. در تداول حقوقی بنا و ساختمان را گویند. مقابل عرصه. ( یادداشت بخط مؤلف )
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنچه مربوط به ( اعیان ) باشد. ۲ - آنچه مربوط به بنا و ساختمان باشد مقابل ارض. یا برادر اعیانی. برادری که در پدر و مادر با شخص شریک باشد
نام دردی که صاحبش از حرکت ایذای یابد
جمله سازی با اعیانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کف اتاقها را معمولاً با قشری از گچ می پوشاندند ولی در خانههای اعیانی کف پوشها چوبی است و در خانههای معمولی بر روی کف گچین آن انواع حصیر، با ابعاد مشخص پهن میکردهاند.
💡 در قرن چهارم هجری گور شهری غنی و آباد بود با اقلیم معتدل، آب فراوان و بوستانها و گلستانهای بسیار. چنانکه باغهای میوه و خانههای اعیانی، حومه شهر را تا شعاع یک فرسنگ فرا گرفته بود.
💡 راوی داستان که ناظم مدرسه و مدیر نمایشگاه نقاشی است، کنجکاو است که رازِ این چشمان را دریابد. تلاش میکند تا مدل آن تابلو را بیابد و دربارهٔ آن از استاد بپرسد. پس از چند سال، ناظم مُدل را پیدا میکند که فرنگیس نام دارد؛ در خانهٔ اعیانی فرنگیس، با او به گفتگو مینشیند.
💡 عناصر قلعه عبارتاند از بازار، حاکم نشین، خانههای اعیانی، چهار انبار، آتشکده و محلههای عامه نشین. این قلعه بخش عامهنشین و اعیاننشین دارد و فضاهای معماری مورد نیاز مردم مانند مکتب خانه و ساختمان قرنطینه در آن دیده میشود. مصالح کلی آن خشت خام است و در برابر سلاحهای زمانه خود نسبتاً مقاوم است.