زردوزی

زردوزی. [ زَ ] ( حامص مرکب ) عمل زردوز. ( فرهنگ فارسی معین ). چکن دوزی و شغل دوختن جامه رابا تارهای زر و گلابتون. ( ناظم الاطباء ):
به قدر شغل خود باید زدن لاف
که زردوزی نداند بوریاباف.نظامی.|| ( اِ مرکب ) محلی که در آن پارچه زری دوزند. ( فرهنگ فارسی معین ).

عمل زردوز، هنر دوختن و نقش و نگار کردن بر پارچه و جامه با تارهای زر.

۱ - عمل زر دوز. ۲ - ( اسم ) محلی که در آن پارچه زری دوزند.
عمل زر دوز محلی که در آن پارچه زری دوزند

💡 دل ز معجر روبند گوش داشت دانستم چشم‌بند ِ زردوزی می‌برد به پیشانی

💡 [تیر] ماهت فصل نوروزی کند بوریاباف تو زردوزی کند

💡 حلقه زر بین بگوش دگمه لعل و شبه و چنین درمانده زردوزی زمابی روی صوف

💡 به قدر شغل خود باید زدن لاف که زردوزی نداند بوریاباف

💡 بنزدیک هر شعر در انجمن نظر کن که زردوزیست آن من