انتقاض

انتقاض. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) باز کردن بنا و تاب رسن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). در هم گسسته شدن بناو باز شدن تابهای ریسمان. ( از اقرب الموارد ). ویران شدن بنا. ( مصادر زوزنی ). تاب باز شدن رسن. ( مصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || شکستن پیمان و جز آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). شکسته شدن عهد. ( مصادر زوزنی ) ( تاج المصادر بیهقی ). || باطل شدن طهارت. || عود کردن زخم بعد از بهبود. || تباه شدن امر پس از التیام آن. ( از اقرب الموارد ). || ( اِمص ) شکستگی عهد و جز آن. ( غیاث اللغات ) ( ناظم الاطباء ).

(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) شکستن. ۲ - به هدر دادن، تباه نمودن. ۳ - (مص ل. ) تباه شدن.

۱. شکستن عهد و پیمان، پیمان شکنی.
۲. عودت زخم پس از بهبود یافتن.
۳. باطل شدن طهارت بر اثر یکی از مبطلات.
۴. پاره شدن.

۱ - ( مصدر ) شکستن گسیختن (تاب رسن پیمان و جز آن ). ۲ - ( مصدر )تباه شدن. ۳ - ( اسم ) پیمان شکنی پیمان گسلی. جمع: انتقاضات.

شکستن.
به هدر دادن، تباه نمودن.
تباه شدن.

💡 تا از آن دیده سبب را جست دید کز چه شد آن انتقاض و آن مزید

💡 در حل و عقد حبل متین است حکم تو زان همچو رشته قدرش انتقاض نیست