فرهنگستان زبان و ادب
{colon} [زبان شناسی] نشانه ای نوشتاری به شکل «:» که معمولاً برای توضیح یا نقل مطلبی به کار می رود
{colon} [زبان شناسی] نشانه ای نوشتاری به شکل «:» که معمولاً برای توضیح یا نقل مطلبی به کار می رود
دونقطه (الفبای لاتین). اوملاوت ( به آلمانی: umlaut ) ( به معنای دگرگونی آوایی ) یا دونقطه عبارت است از دو نقطه به صورت ( ¨ ) که برفراز حروف لاتین به ویژه واکه ها جای می گیرد.
پیشینهٔ استفاده از این نماد به عصر هلنیستی و الفبای یونانی بازمی گردد. امروزه از این نماد در بسیاری از زبان های اروپایی از جمله آلمانی، فرانسوی، کاتالان، اکسیتان، هلندی، ویلزی و کم و بیش زبان انگلیسی استفاده می شود. در انگلیسی در برخی وامواژه ها یا واکه های مرکب گاه از این نماد استفاده می شود. برای نمونه در نام های خاصی مانند Chloë و Zoë، یا واژهٔ coöperate به جای cooperate. این شیوه در نشریاتی چون نیویورکر همچنان مورد استفاده است. در آلمانی حروف اوملاوت دار عبارتند از ä, ö و ü. امروزه در نگارش گاه به جای دونقطه از مدک یا خط تیره استفاده می شود.
ëÿ ( ij ) üïöä
ËŸ ( IJ ) ÜÏÖÄ
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 راه ستون پشتی-نوارداخلی مسئول حمل اطلاعات مربوط به لمس صحیح و افتراقی است؛ بنابراین، افتراق دونقطهای میتواند با آسیب به این مسیر یا عصب محیطی مختل شود.
💡 درمانگر ممکن است بهطور تصادفی بین یک نقطه یا دو نقطه در ناحیه مورد آزمایش را امتحان کند (به عنوان مثال انگشت دست، بازو، ران، انگشت پا). از بیمار خواسته میشود که بگوید آیا یک نقطه لمس شده یا دو نقطه. کمترین فاصله بین دو نقطه که هنوز منجر به درک دو محرک متمایز میشود به عنوان آستانه دونقطهایِ بیمار ثبت میشود. عملکرد بیمار در دو اندام را میتوان از نظر اختلاف مقایسه کرد.
💡 علاوه بر این، بررسیهای مغز و اعصاب نشان دادهاند که دو نقطه باعث ایجاد تعداد متفاوتی از پتانسیلهای عمل در گیرندهها نسبت به یک نقطه میشود. دو نقطه ممکن است از یک متمایز شوند، نه به این دلیل که دو نقطه در واقع درک میشوند، بلکه صرفاً به این دلیل است که پیکربندی دونقطهای، میزان واکنش کلی متفاوتی را ایجاد میکند.
💡 آزمایش دونقطهای به دلیل عملکرد بسیار متغیر در شرکتکنندگان یکسان و شرکتکنندگان متفاوت، متکی بودن به معیار ذهنی اتخاذ شده توسط شرکتکننده برای گزارش «یک» در مقایسه با «دو» و ارائهٔ عملکردی که چنان خوب است که نمیتواند صحیح باشد، مورد انتقاد قرار گرفتهاست. آستانه دونقطهای اندازهگیریشده میتواند بهصورت غیرواقعی بسیار کمتر از فاصله گیرندههای پوست باشد.