تطفل

تطفل. [ ت َ طَف ْ ف ُ ] ( ع مص ) طفیلی کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). ناخوانده به مهمانی آمدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). طفیلی شدن. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || خوی کودکان گرفتن مرد. ( از اقرب الموارد ).

(تَ طَ فُّ ) [ ع. ] (مص ل. ) طفیلی بودن، بدون دعوت همراه کسی به جایی رفتن.

۱. طفیلی شدن، ناخوانده به مهمانی رفتن.
۲. حالت کودکان به خود گرفتن.

( مصدر ) ناخوانده رفتن طفیلی شدن انگل گردیدن.

طفیلی بودن، بدون دعوت همراه کسی به جایی رفتن.

💡 از جگر خود کباب کردن بهتر که از کأس مردمان شراب خوردن، در این قالب مجوف چه خمر و چه جمر و درین تن مغلف چه خار و چه تمر، نه هر که نان دهد حاتم طی است و نه هر که خوان نهد صاحب ری، بسعادت بروید که من سر تطفل و دل تسفل ندارم.

💡 اصل همه شاهان تویی و هرکه به جز تست ناخوانده غریبیست‌ که آید به تطفل