بیژه

بیژه. [ ژَ / ژِ ] ( ص ) ویژه. خالص و بی آمیزش و بیغش.( برهان ). خالص و پاک و بیغش، و آنرا ویژه نیز گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). || خاص و خاصه. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). رجوع به ویژه شود.

(ژِ ) (ص. ) ۱ - خالص، بی غش. ۲ - خاص، ویژه.

= ویژه

( صفت ) ۱ - خالص بیغش. ۲ - خاص خاصه ویژه.

اسم: بیژه (دختر) (فارسی) (تلفظ: bizhe) (فارسی: بیژه) (انگلیسی: bizheh)
معنی: ویژه، خالص

خالص، بی غش.
خاص، ویژه.

💡 چو ناویژ مغشوش و بیژه است ناب نبهره بود قلب و نو نابسود