برسختن

برسختن. [ ب َ س َ ت َ] ( مص مرکب ) سختن. سنجیدن. عیار گرفتن:
ز بس برسختن زرش بجای مادحان هزمان
ز کپان بگسلد ناره ز شاهین بگسلد پله.فرخی.ذهن تو و سنگ تو بمقدار حقیقت
برسخت همه فایده روح بمعیار.سنایی.چو برسختم اندیشه کارخویش
همین گوشه دیدم سزاوار خویش.نظامی.و رجوع به سختن شود.

(بَ. سَ تَ ) (مص م. ) ۱ - آزمودن. ۲ - سنجیدن.

= سختن

سختن سنجیدن.

آزمودن.
سنجیدن.

💡 ز بس برسختن زرش بجای مادحان هزمان زناره بگسلد کپان ز شاهین بگسلد پله

💡 ز برسختن کوه تا برک گاه شناسد همه چیز را پایگاه