لغت نامه دهخدا
( آراخوزیا ) آراخوزیا. ( اِخ ) نام ناحیه ای باستانی در محل قندهار کنونی که آن را هراووتی و هرخوواهیش و یونانیان، آراکوزیا و عرب رخج مینامیدند.
آراخوزیا
فرهنگ فارسی
( آراخوزیا ) نام ناحیه باستانی در محل قندهار کنونی
ویکی واژه
آراخوزیا اراخوزیا
نام قدیم رخج که داریوش بزرگ در سنگنبشته بیستون از آن یاد میکنند. اراخوزیا گونه یونانی شده از هرَخوذیه سرزمینی است که داریوش انرا هرووتیش مینامد سرزمینی میان ایران و هند شرقی ترین بخش سیستان که امروزه بخشی از -ان در پاکستان و بخشیش در افغانستان است این سرزمین را در زمان اشکانیان هند پارسی یا هند سپید مینامیدند
آراخوزیا حداقل به دو بخش آرا یعنی میانه، مرز و خوزیا که فعلا مفهومی برای این صفت قابل تصور نیست. خوزستان سرزمین اصلی عیلامباستان بوده ولی ظاهرا بنام عیلام رسمیت نداشته است.[۱]
↑ البته نباید پنداشت آراخوزیا در زمان هخامنشیان مصطلح شده و یا به زبان پارسی باستان است، عبارت آرا تحت عنوان مرز یا کشور در دوران ماد و شاید پیش آن نیز رایج بوده است.
جمله سازی با آراخوزیا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نام رخج به اوستایی: هَرَخوَیتی، به پارسی باستان: هَرَئووَتیش، به یونانی باستان: آراخوزیا یا آراخوتای، به لاتینی: آراخوزیا، به پارسی دری: رُخَد و به عربی: رُخَج است.
💡 سلطنت کرد. درابتدای سلطنتش مولون ساتراپ ماد و الکساندر ساتراپ پارس و همینطور ساتراپیهای رخچ و گدروزیا شوریدند. پارتها نیز در حمایت از شورشیها با آراخوزیا و گدروزیا پیمان اتحاد بستند و کار به جایی رسید که مولون شهر سلوکیه را فتح کرد.