سلوکیه

سلوکیه (ترکیه). سلوکیه ( به ترکی استانبولی: Silifke ) شهری است در کشور ترکیه که در استان مرسین واقع شده است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۵۰٬۳۲۷ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۴۷٬۶۹۳ نفر می باشد.

سُلوکیّه (Seleucia)
شهری یونانی از مادرشهرهای شرق میانۀ باستان، بنیادشده به دستور سلوکوس اول برای اسکان مهاجران یونانی در ساحل رود دجله. جمعیت شهر به ۶۰ هزار نفر می رسید. شهر سلوکیه طرحی یونانی و هیپودامین یا شطرنجی داشت؛ از سویی بر ساحل رود دجله تکیه داشت و از سوی دیگر با حصارهای بلند محافظت می شد. ارکان سلوکیه از باستیون یا ارگ مرکزی، معابد مرکزی، تئاتر، استادیوم و بازار شکل می گرفت. در ۱۴۱پ م مهرداد اول شاهنشاه اشکانی دِمِتریوس دوم نیکاتور را در سلوکیه شکست داده و به نشانۀ پیروزی درآن جا به نام خود سکه ضرب کرد. پارتیان سلوکیه را به شهری ایرانی تبدیل نکردند و بعدها در مقابل آن و آن سوی دجله کِتیسپون یا تیسفون را ساختند. سلوکیه دولت ـ شهری خودمختار در ترکیب سیاسی شاهنشاهی اشکانی باقی ماند تا آن که در ۱۳۰ پ م آنتیوخوس هفتم شهر را آزاد کرد، چندی بعد، مهرداد دوم آن جا را باز پس گرفت. سلوکیه در ۳۵ ـ ۴۲ م از امپراتوری اشکانی مستقل بود. از حدود ۲۰۰ م سلوکیه هویت هلنی خود را از دست داد و به شهری شرقی تبدیل شد. در لشکرکشی های امپراتوران روم ترایانوس در ۱۱۵ م، مارکوس اورلیوس در ۱۶۳ م و سِپتی موس سِوِروس در ۱۹۸ م سلوکیه سقوط کرد. شاپور اول ساسانی در نبرد با روم شهر را تصرف کرد و آتش زد؛ پس از آن سلوکیه رونق خود را از دست داد و تیسفون و شهرهای نوبنیاد ساسانی جای آن را گرفتند.

شهری که در زمان سلوکوس و به سال ۳۰۱ پ. م. در کرانه‌ی دجله ساخته شد. سلوک به معنی مدارا و مسالمت بوده و احتمالا سکنه شهر فوق چنین اخلاق یا صفتی داشتند.

💡 هوشنگان مرو مهرویان نسا گرگانج تیسفون سلوکیه وه‌اردشیر ریواردشیر راگا (ری باستان) شهر باستانی پاسارگاد تخت سلیمان بلخ باستان حلوان شهر قدیم نیشابور شهر قدیم جرجان هگمتانه انشان الموت طوس دقیانوس گندی‌شاپور تن‌اردشیر تون اسپهبد معبد لائودیسه دهانه غلامان (زرک - زرنکای) لور ترشیز کشمر دربند تپه معمورین

💡 در تاریخ ۵۳ پیش از میلاد کراسوس کنسول و سردار مشهور رومی به خیال تصرف مشرق‌زمین و تسلط دوباره غرب بر تمدن و منابع شرق و به دست آوردن افتخار همچون اسکندر مقدونی به قصد تصرف ارمنستان و سلوکیه، وارد قلمروی ایران شد و با سپاه شاهنشاهی ایران اشکانیان وارد جنگ شد و پس از شکست سنگین سپاهیان روم در نبرد حران به دست سورنا سردار نامی ایران، کشته شد و سرش را همراه سر پسرش به نزد شاهنشاه ایران فرستادند.

💡 امیانوس مارسلینوس در حدود سال ۳۶۰ میلادی کتاب خود را نوشت وی و چند تن دیگر در طی جغرافیا و تاریخ روزگار هخامنشی و اسکندر و سلوکیه و اشکانی و ساسانی از قومی به نام مردوی یا آمردی یاد می‌کنند که در سواحل دریای خزر می‌زیستند و تیره‌ای از همین مردم در آسیای مرکزی، نزدیکی مرو رود جیحون، آمویه یا آمودریا بسر می‌بردند.