آبشر

کلمه‌ی «آبشر» در فارسی به معنای آبشار طبیعی، آبشار کوچک یا آبشار کوچک و مصنوعی است؛ یعنی جریانی از آب که از ارتفاعی به پایین می‌ریزد و جلوه‌ای طبیعی یا تزئینی ایجاد می‌کند. آبشر می‌تواند در طبیعت، باغ‌ها، مسیرهای مصنوعی یا منابع آبی مهندسی شده دیده شود و معمولاً به آبشاری کوچک و زیبا اطلاق می‌شود که صدا و منظره آن جذابیت خاصی دارد. این واژه در ادبیات، نقاشی‌های کلاسیک و متون قدیمی ایرانی گاهی برای توصیف زیبایی جریان آب و مناظر طبیعی به کار رفته است. کاربرد آن بیشتر محدود به محیط‌های طبیعی و طراحی‌های آبی است و در مکالمه روزمره کمتر شنیده می‌شود. آبشر به نوعی نمادی از حرکت و جریان آب در فضای محدود و کنترل‌شده است و در معماری باغ‌های سنتی ایرانی نیز مشاهده می‌شود.