Uncle Remus

💡 The library contextualized Uncle Remus with essays on Reconstruction-era publishing.

این کتابخانه با ارائه مقالاتی در مورد انتشارات دوران بازسازی، عمو رموس را در متن خود قرار داد.

💡 The name had also appeared in pejorative “Uncle Remus” stories, and ads from the 1920s depicted the mascot as barely literate.

این نام همچنین در داستان‌های تحقیرآمیز «عمو رموس» ظاهر شده بود، و تبلیغات مربوط به دهه ۱۹۲۰ این نماد را به سختی سوادآموزی نشان می‌داد.

💡 Eliot was given the nickname Possum by Ezra Pound, who got it from “Uncle Remus,” Joel Chandler Harris’s compilation of plantation folktales, which was published in 1880.

لقب «پوسوم» را ازرا پوند به الیوت دادند که آن را از «عمو رموس»، مجموعه داستان‌های عامیانه‌ی مزرعه‌داری اثر جوئل چندلر هریس که در سال ۱۸۸۰ منتشر شد، گرفته بود.

💡 Scholars now read Uncle Remus with a critical eye to dialect and power.

اکنون پژوهشگران، عمو رموس را با نگاهی انتقادی به گویش و قدرت می‌خوانند.

💡 It was Ezra Pound, calling himself Brer Rabbit, who gave Eliot the nickname Old Possum, another moniker borrowed from Joel Chandler Harris’s “Uncle Remus” collection of African-American folklore.

ازرا پوند، که خود را خرگوش کوچک می‌نامید، لقب «صاریغ پیر» را به الیوت داد، لقبی که از مجموعه «عمو رموس» جوئل چندلر هریس از فولکلور آفریقایی-آمریکایی گرفته شده بود.

💡 A curator paired Uncle Remus tales with contemporary responses from Black authors.

یک متصدی، داستان‌های عمو رموس را با پاسخ‌های معاصر نویسندگان سیاه‌پوست جفت کرد.