slant rhyme

💡 A deft slant rhyme can surprise the ear without breaking the spell of sense.

یک قافیه پردازی ماهرانه و با لحنی تند می‌تواند گوش را غافلگیر کند، بدون اینکه طلسم معنا را بشکند.

💡 “Olive onion pigeon”: Those three trochees, with the repetition of O’s and N’s and the slant rhyme of “onion” and “pigeon,” suggest that I was attuned to the music of language.

«کبوتر پیاز زیتونی»: آن سه تروک، با تکرار O و N و قافیه کج «onion» و «pigeon»، نشان می‌دهد که من با موسیقی زبان هماهنگ بودم.

💡 Poets contrasted slant rhyme with a crisp true rhyme in the final couplet.

شاعران در بیت آخر، قافیه کج را با قافیه درست و واضح در تضاد قرار دادند.

💡 “It’s not that our childhoods and careers are the same, but they have a slant rhyme to them,” Sara said.

سارا گفت: «نه اینکه دوران کودکی و حرفه ما یکسان باشد، اما قافیه‌هایشان کمی متفاوت است.»

💡 Still, let’s not overlook the technical achievement: the flow of the images, one into another, the echoes that reverberate almost like slant rhymes.

با این حال، نباید از دستاورد فنی غافل شویم: جریان تصاویر، یکی پس از دیگری، پژواک‌هایی که تقریباً مانند قافیه‌های بی‌قاعده طنین‌انداز می‌شوند.

💡 Songwriters use slant rhyme to keep natural speech while still threading verses together.

ترانه‌سرایان از قافیه‌های کج استفاده می‌کنند تا ضمن حفظ طبیعی بودن کلام، ابیات را به هم پیوند دهند.