Simonides

💡 With epigrams, Simonides distilled memory into lines that survive longer than monuments.

سیمونیدس با طنزهای کوتاه، خاطرات را در قالب سطرهایی تقطیر کرد که بیش از بناهای تاریخی دوام می‌آورند.

💡 A lecture linked Simonides to mnemonic arts, where rooms of the mind host trustworthy recollections.

یک سخنرانی، سیمونیدس را به هنرهای یادسپاری مرتبط کرد، جایی که اتاق‌های ذهن میزبان خاطرات قابل اعتماد هستند.

💡 For those who mourn the dead — scribes like the Greek poet Simonides, who wrote epitaphs for fallen warriors — your voice must tremble with poignancy, with a certain piteousness.

برای کسانی که برای مردگان سوگواری می‌کنند - کاتبانی مانند شاعر یونانی سیمونیدس، که برای جنگجویان کشته‌شده سنگ‌نوشته می‌نوشت - صدای شما باید از شدت تأثر و با نوعی رقت‌انگیزی بلرزد.

💡 I have followed Apollodorus, but I have added the fragment from Simonides, and short quotations from other poets, notably Hesiod and Pindar.

من از آپولودوروس پیروی کرده‌ام، اما قطعه‌ای از سیمونیدس و نقل قول‌های کوتاهی از شاعران دیگر، به‌ویژه هزیود و پیندار، را نیز اضافه کرده‌ام.

💡 Students recited Simonides, discovering economy can carry thunder when placed precisely.

دانش‌آموزان شعر سیمونیدس را از بر خواندند و کشف کردند که صرفه‌جویی می‌تواند وقتی به طور دقیق انجام شود، رعد و برق به پا کند.

💡 The description of Danaë in the wooden chest was the most famous passage of a famous poem by Simonides of Ceos, a great lyric poet who lived in the sixth century.

توصیف دانائه در صندوق چوبی، مشهورترین بخش از شعری مشهور از سیمونیدس اهل کئوس، شاعر غزلسرای بزرگی که در قرن ششم میلادی می‌زیست، بود.