Shaoyang

💡 A park in Shaoyang framed seniors dancing to tinny speakers with cheerful commitment.

پارکی در شائویانگ، سالمندانی را در قاب گرفته بود که با شور و شوق و تعهدی شاد، با بلندگوهای کوچک می‌رقصیدند.

💡 This month, the government of Shaoyang, a city in Zhejiang Province, asked local officials to identify more people who could qualify as “emergency users.”

این ماه، دولت شائویانگ، شهری در استان ژجیانگ، از مقامات محلی خواست تا افراد بیشتری را که می‌توانند به عنوان «کاربران اضطراری» واجد شرایط باشند، شناسایی کنند.

💡 Eventually, I found a Yahoo chat group for parents who had adopted from the Shaoyang Social Welfare Institute, the orphanage where I was certain the twin had been taken.

بالاخره یک گروه چت یاهو پیدا کردم برای والدینی که از موسسه رفاه اجتماعی شائویانگ، پرورشگاهی که مطمئن بودم دوقلویش را به آنجا برده بودند، فرزندخوانده گرفته بودند.

💡 Morning markets in Shaoyang smelled of scallions, steam, and practical gossip.

بازارهای صبحگاهی در شائویانگ بوی پیازچه، بخار و شایعات بی‌اساس می‌داد.

💡 Trains leaving Shaoyang wrote sparks against night as if signing postcards.

قطارهایی که از شاویانگ حرکت می‌کردند، جرقه‌هایی را علیه شب می‌نوشتند، گویی کارت پستال‌ها را امضا می‌کنند.