Roy Rogers

💡 A fast-food joint named Roy Rogers still serves nostalgia with curly fries.

یک فست فود به نام روی راجرز هنوز هم غذاهای نوستالژیک را با سیب زمینی سرخ کرده حلقه حلقه سرو می‌کند.

💡 The soundtrack of Roy Rogers taught us that whistling qualifies as optimism.

موسیقی متن فیلم روی راجرز به ما آموخت که سوت زدن می‌تواند نشانه خوش‌بینی باشد.

💡 Roy Rogers used Bischoff’s to preserve his co-stars Trigger the horse and Bullet the dog.

روی راجرز از بیشاف برای حفظ همبازی‌هایش در فیلم‌های «اسب را تحریک کن» و «سگ را گلوله کن» استفاده کرد.

💡 We grew up on Roy Rogers reruns, horses galloping across afternoons that needed heroes.

ما با بازپخش‌های روی راجرز بزرگ شدیم، اسب‌هایی که بعدازظهرها تاختند و به قهرمان نیاز داشتند.

💡 For years, people would come for tours and declare, “I love Will Rogers and his horse, Trigger!” — a mixed-up reference to the actor and rodeo star Roy Rogers.

سال‌ها، مردم برای تورها می‌آمدند و می‌گفتند: «من عاشق ویل راجرز و اسبش، تریگر، هستم!» - اشاره‌ای درهم‌وبرهم به بازیگر و ستاره‌ی رودیو، روی راجرز.