rogues march

💡 It was the “Rogue’s March,” and they never knew why they were not invited in to take something.

این «راهپیمایی یاغی‌ها» بود و آنها هرگز نفهمیدند که چرا برای بردن چیزی به داخل دعوت نشده‌اند.

💡 The drum corps struck up a rogue's march as the disgraced captain surrendered his sword, ritual converting scandal into something society could shelve.

هنگامی که کاپیتان رسوا شده شمشیرش را تسلیم کرد، گروه طبل‌زنان با نواختن طبل‌های بی‌رحمانه، رژه‌ای از شیطنت‌های شیطانی را آغاز کردند و به این ترتیب، رسوایی به چیزی تبدیل شد که جامعه می‌توانست آن را کنار بگذارد.

💡 "Come over here and we'll drum the rogue's march on you!" shouted the little ranger, planting his legs wide apart and drawing the ramrod from his long rifle.

تکاور کوچک فریاد زد: «بیا اینجا تا رژه‌ی یاغی‌ها رو بهت نشون بدیم!» پاهایش را از هم باز کرد و سنبه را از تفنگ بلندش بیرون کشید.

💡 Newspapers described a rogue's march through town, a musical shaming that said as much about spectators as the accused thief.

روزنامه‌ها رژه‌ی یک یاغی در شهر را توصیف کردند، یک نمایش موسیقیایی تحقیرآمیز که به همان اندازه که درباره‌ی دزد متهم حرف می‌زد، درباره‌ی تماشاگران هم بود.

💡 In fiction, a rogue's march often cues transformation, the moment public humiliation becomes stubborn resolve to start again, elsewhere.

در داستان، پیشروی یک یاغی اغلب نشان دهنده‌ی دگرگونی است، لحظه‌ای که تحقیر عمومی به عزمی راسخ برای شروع دوباره، در جای دیگر، تبدیل می‌شود.

💡 When Uncle Henry thought it was bedtime, he would go to the piano and play the "Rogue's March."

وقتی عمو هنری فکر می‌کرد وقت خواب است، به سراغ پیانو می‌رفت و «مارش سرکش» را می‌نواخت.