purple sandpiper

💡 We spotted a purple sandpiper working slick rocks where most birds fear the spray.

ما یک آبچلیک بنفش را دیدیم که روی سنگ‌های لغزنده کار می‌کرد، جایی که بیشتر پرندگان از پاشیدن آب روی آن می‌ترسند.

💡 The purple sandpiper lays its four or five eggs in a pretty little nest of dry straw on open grassy or mossy plains a little distance from the sea.

آبچلیک بنفش چهار یا پنج تخم خود را در لانه‌ای کوچک و زیبا از کاه خشک، در دشت‌های باز پوشیده از علف یا خزه، کمی دورتر از دریا می‌گذارد.

💡 Winter brings the purple sandpiper to harsh coasts, a specialist thriving where comfort declines.

زمستان، آبچلیک بنفش را به سواحل سخت می‌آورد، متخصصی که در جاهایی که آسایش کاهش می‌یابد، شکوفا می‌شود.

💡 The Purple Sandpiper is described as being far less common than the Dunlin, and differing from it in habits, inasmuch as it resorts to the rocky coast in preference to sandy flats.

آبچلیک بنفش به عنوان پرنده‌ای بسیار کمتر از دونلین توصیف می‌شود و از نظر عادات نیز با آن متفاوت است، زیرا به جای دشت‌های شنی، به سواحل صخره‌ای پناه می‌برد.

💡 This purple sandpiper is not afraid of water and DGAF.

این آبچلیک بنفش از آب و DGAF نمی‌ترسد.

💡 Photographs of the purple sandpiper rarely capture its subtle sheen, which is why field time matters.

عکس‌های آبچلیک بنفش به ندرت درخشندگی ظریف آن را به تصویر می‌کشند، به همین دلیل است که زمان عکاسی در مزرعه اهمیت دارد.