privatism

💡 There is an impression now of national unity, a feeling that the U.S. is emerging from the privatism and divisions of the Me Decade.

اکنون احساسی از وحدت ملی وجود دارد، احساسی که ایالات متحده در حال خروج از خصوصی‌گرایی و تفرقه‌های دهه «من» است.

💡 The neighborhood fought privatism with potlucks and shared tools.

این محله با مهمانی‌های کوچک و استفاده از ابزارهای مشترک با خصوصی‌سازی مبارزه می‌کرد.

💡 Is it really surprising that the public's often noted withdrawal into self-pursuit and privatism has coincided with the epic spread of air conditioning?

آیا واقعاً جای تعجب است که روی آوردن مردم به خودخواهی و خصوصی‌سازی که اغلب مورد توجه قرار می‌گیرد، با گسترش حماسی تهویه مطبوع همزمان شده است؟

💡 Political privatism reduces citizenship to shopping, which is efficient and strangely lonely.

خصوصی‌گرایی سیاسی، شهروندی را به خرید کردن تقلیل می‌دهد، کاری که کارآمد و به طرز عجیبی تنهاکننده است.

💡 In many, a sullen kind of privatism has replaced the formerly furious idealism.

در بسیاری از آنها، نوعی انزواطلبیِ عبوس جایگزین ایده‌آلیسمِ خشمگینِ سابق شده است.

💡 A libertarian view tends to exonerate the privileged role of privatism in America, and the internalization of privatization in governmental authority.

دیدگاه لیبرتارین تمایل دارد نقش ممتاز خصوصی‌سازی در آمریکا و درونی‌سازی خصوصی‌سازی در اقتدار دولتی را تبرئه کند.