parasuicide

💡 After an episode of parasuicide, a safety plan and a circle of reachable people matter more than lectures about gratitude.

بعد از یک دوره خودکشی کاذب، یک برنامه‌ی ایمنی و حلقه‌ای از افراد در دسترس، مهم‌تر از سخنرانی‌های سپاسگزاری است.

💡 To those asking, “What now?,” the answer is rage, rage against the forces that oppress before that anger turns to parasuicide.

برای کسانی که می‌پرسند «حالا چه؟»، پاسخ خشم است، خشم علیه نیروهای سرکوبگر، پیش از آنکه آن خشم به خودکشی کاذب تبدیل شود.

💡 The emergency team recorded the event as parasuicide and, more importantly, activated follow-up care that addressed pain without adding shame.

تیم اورژانس این رویداد را به عنوان خودکشی شبه‌خودکشی ثبت کرد و مهم‌تر از آن، مراقبت‌های پیگیری را فعال کرد که بدون ایجاد شرمساری، درد را برطرف می‌کرد.

💡 Public health campaigns name parasuicide carefully, because words can open doors to help or lock them tighter.

کمپین‌های بهداشت عمومی، خودکشی‌های فراجنسیتی را با دقت نامگذاری می‌کنند، زیرا کلمات می‌توانند درهایی را برای کمک به شما باز کنند یا آنها را محکم‌تر ببندند.