Okeghem

💡 Singing Okeghem teaches patience; phrases float beyond barlines like wide rivers ignoring fences.

خواندن اوکِگم (Okeghem) صبر را می‌آموزد؛ عبارات مانند رودخانه‌های وسیع، فراتر از خطوط بار شناورند و نرده‌ها را نادیده می‌گیرند.

💡 He was a pupil of Okeghem; was chapel master in his native town, and in 1471 was a musician at the papal court of Sixtus IV.

او شاگرد اوکگم بود؛ در زادگاهش مدیر کلیسای کوچک بود و در سال ۱۴۷۱ موسیقیدان دربار پاپ سیکستوس چهارم بود.

💡 One of the most beautiful of his pieces was a dirge written upon the death of Okeghem.

یکی از زیباترین قطعات او مرثیه‌ای بود که در سوگ مرگ اوکگم سروده شده بود.

💡 A choir tackled Okeghem, weaving lines so fluid the church felt briefly weightless.

یک گروه کر، سرود اوکِگم را اجرا کردند و چنان خطوط روان و سیالی در هم تنیدند که کلیسا برای مدت کوتاهی بی‌وزن به نظر رسید.

💡 Musicologists debate attributions to Okeghem, manuscripts smudged by centuries and enthusiastic copyists.

موسیقی‌شناسان درباره انتساب این اثر به اوکگم، نسخه‌های خطی که قرن‌ها لکه‌دار شده‌اند و کاتبان مشتاق بحث می‌کنند.

💡 Okeghem was a very ingenious and laborious composer, who carried the art of canonic imitation to a much finer point than had been reached before his time.

اوکگم آهنگسازی بسیار مبتکر و سخت‌کوش بود که هنر تقلید از آثار کلاسیک را به نقطه‌ای بسیار ظریف‌تر از آنچه پیش از زمان او به آن رسیده بودند، رساند.