oboe da caccia

💡 A tenor bassoon, known as the oboe da caccia, or teneroon, also existed, and if my memory serves me right, Mr Stone rescued one of these instruments from the band of a London boys’ school. 

یک باسون تنور، معروف به ابوا دا کاچا یا تنرون، نیز وجود داشت و اگر حافظه‌ام درست یاری کند، آقای استون یکی از این سازها را از گروه موسیقی یک مدرسه پسرانه در لندن نجات داد.

💡 Early music ensembles revive oboe da caccia parts with replicas built by specialized makers.

گروه‌های موسیقی اولیه قطعات ابوا دا کاچا را با کپی‌هایی که توسط سازندگان متخصص ساخته شده بود، احیا کردند.

💡 Some of the tenor parts, with their difficult-to-match range, were doubled by an oboe da caccia, the scimitar-shaped “hunting oboe” of Bach’s time, with its distinct, throaty sound.

برخی از بخش‌های تنور، با محدوده صدایی دشوارشان، با یک ابوا دا کاچا، «ابوی شکار» شمشیری شکل زمان باخ، با صدای متمایز و گلو مانندش، دو برابر شدند.

💡 A solo for oboe da caccia painted distant hills and grazing sheep with surprisingly human warmth.

تک‌نوازی ابوا دا کاچا، تپه‌های دوردست و گوسفندان در حال چرا را با گرمای شگفت‌انگیز انسانی به تصویر کشید.

💡 The oboe da caccia curved like a hunting horn, its mellow voice perfect for pastoral movements.

ابوا دا کاچا مانند شیپور شکار انحنا داشت و صدای دلنشین آن برای حرکات چوپانی عالی بود.