nonfiction

💡 There are all kinds of reading groups; someone recently told me about the joys (and stresses) of being in separate nonfiction and fiction groups.

انواع و اقسام گروه‌های مطالعه وجود دارد؛ اخیراً کسی از لذت‌ها (و استرس‌های) بودن در گروه‌های جداگانه‌ی غیرداستانی و داستانی برایم گفت.

💡 The festival celebrated creative nonfiction, inviting investigative reporters to discuss structure, ethics, and the art of scene-building from documents.

این جشنواره از آثار غیرداستانی خلاق تجلیل کرد و از خبرنگاران تحقیقی دعوت کرد تا در مورد ساختار، اخلاق و هنر صحنه‌سازی از اسناد بحث کنند.

💡 She alternated nonfiction with poetry on her commute, keeping curiosity sharp while balancing facts with moments of lyrical reflection.

او در رفت و آمد به محل کار، شعر را با غیرداستانی جایگزین می‌کرد و در عین حال که کنجکاوی‌اش را حفظ می‌کرد، حقایق را با لحظاتی از تأملات غنایی متعادل می‌کرد.

💡 Over in nonfiction, it was the same story, with “How Fascism Works” and “On Tyranny” both making appearances.

در حوزه غیرداستانی، همین داستان تکرار شد و «فاشیسم چگونه کار می‌کند» و «درباره استبداد» هر دو در آن حضور داشتند.

💡 A teacher recommended age-appropriate nonfiction to students obsessed with dinosaurs, channeling enthusiasm into science vocabulary and careful note-taking.

معلمی به دانش‌آموزانی که شیفته‌ی دایناسورها بودند، کتاب‌های غیرداستانی مناسب سنشان را توصیه کرد و اشتیاق آنها را به سمت واژگان علمی و یادداشت‌برداری دقیق سوق داد.

💡 As suggested by its subtitle, “The Education of an Artist,” the book is the nonfiction equivalent of a bildungsroman.

همانطور که از عنوان فرعی آن، «آموزش یک هنرمند»، پیداست، این کتاب معادل غیرداستانی یک رمان تربیتی است.