Molech

💡 Ancient texts condemn sacrifices to Molech, reminding readers that ritual can become monstrous when power demands unquestioning obedience.

متون باستانی، قربانی کردن برای مولک را محکوم می‌کنند و به خوانندگان یادآوری می‌کنند که وقتی قدرت، اطاعت بی‌چون و چرا را می‌طلبد، آیین می‌تواند هولناک شود.

💡 Children may once have “passed through fire to Molech” where now the heaving turf shrouds the skeleton of a decayed church.

شاید زمانی کودکان «از میان آتش به سوی مولک عبور می‌کردند» جایی که اکنون چمنزارهای بلند، اسکلت یک کلیسای فرسوده را پوشانده‌اند.

💡 If parents threw their children into the furnace to Molech, why should they not devote their daughters to Ishtar?

اگر والدین فرزندان خود را برای مولک به کوره آتش می‌انداختند، چرا نباید دختران خود را به ایشتار اختصاص دهند؟

💡 Sermons invoking Molech often critique systems that consume the vulnerable, translating old warnings into contemporary ethics.

خطبه‌هایی که به مولک استناد می‌کنند، اغلب سیستم‌هایی را که افراد آسیب‌پذیر را مصرف می‌کنند، نقد می‌کنند و هشدارهای قدیمی را به اخلاق معاصر ترجمه می‌کنند.

💡 “He is not guilty till he hand it to Molech, and pass it through the fire.”

«تا زمانی که آن را به مولک ندهد و از آتش نگذراند، گناهکار نیست.»

💡 Archaeologists debate references to Molech, carefully distinguishing polemic from practice while sifting fragmentary evidence with sober restraint.

باستان‌شناسان درباره اشارات به مولک بحث می‌کنند، و با دقت بحث‌های جدلی را از عمل متمایز می‌کنند، در حالی که شواهد پراکنده را با خویشتن‌داری هوشیارانه بررسی می‌کنند.