mimosis

💡 In literature, mimosis describes imitative style that flatters too closely, though apprentices often learn craft by copying before finding voice.

در ادبیات، میموسیس (mimosis) سبک تقلیدی را توصیف می‌کند که بیش از حد چاپلوسی می‌کند، اگرچه کارآموزان اغلب قبل از اینکه صدای خود را پیدا کنند، با کپی کردن مهارت را می‌آموزند.

💡 The therapist reframed mimosis as empathy misdirected, teaching boundaries that protect kindness from becoming absorption.

درمانگر، میموسیس را به عنوان همدلیِ منحرف‌شده تعریف کرد و مرزهایی را آموزش داد که از تبدیل شدن مهربانی به جذب شدن جلوگیری می‌کنند.

💡 Under repeated stress, she developed conversational mimosis, mirroring defensive phrases until colleagues recognized their own habits returned like gently held mirrors.

تحت استرس مکرر، او دچار میموسیس مکالمه‌ای شد و عبارات تدافعی را تقلید می‌کرد تا اینکه همکارانش متوجه شدند عادات خودشان مانند آینه‌های ملایمی که در دست گرفته شده‌اند، بازگشته‌اند.

💡 For a truth, her teeth were chattering and her hands were cold, but it was nothing but mimosis brought on by the evil caldron that boiled within her wicked body.

حقیقت این بود که دندان‌هایش به هم می‌خوردند و دستانش سرد بود، اما این‌ها چیزی جز میموسیسِ ناشی از دیگِ شیطانی‌ای که در بدنِ پلیدش می‌جوشید، نبود.