Mendès-France

💡 Biographers portray Mendès France as principled, sometimes lonely, navigating storms with stubborn transparency.

زندگینامه‌نویسان، مندس فرانس را فردی اصولگرا، گاهی تنها، و کسی که با شفافیتی لجوجانه از میان طوفان‌ها عبور می‌کند، به تصویر می‌کشند.

💡 Between 1954 and 1973, he served in the Cabinets of Pierre Mendes-France, Charles de Gaulle and Georges Pompidou, and in 1986 he was considered for prime minister by President François Mitterrand.

بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۳، او در کابینه‌های پیر مندس-فرانس، شارل دوگل و ژرژ پمپیدو خدمت کرد و در سال ۱۹۸۶ توسط رئیس جمهور فرانسوا میتران برای نخست وزیری در نظر گرفته شد.

💡 Policies under Mendès France emphasized negotiation and social investment, a brief but influential chapter in postwar governance.

سیاست‌های تحت نظر مندس فرانس بر مذاکره و سرمایه‌گذاری اجتماعی تأکید داشت، فصلی کوتاه اما تأثیرگذار در حکومتداری پس از جنگ.

💡 After the war he had a political career working for the centre-left leader Pierre Mendes-France.

پس از جنگ، او به عنوان یک سیاستمدار برای پیر مندس-فرانس، رهبر چپ میانه، کار کرد.

💡 The socialist tandem of Gaston Defferre and Pierre Mendes-France polled only 5.01% of the vote.

ائتلاف سوسیالیستی گاستون دفر و پیر مندس-فرانس تنها ۵.۰۱ درصد آرا را به دست آوردند.

💡 After the war Cremieux-Brilhac had a political career working for the centre-left leader Pierre Mendes-France, who was prime minister for a short time in the mid 1950s.

پس از جنگ، کرمیو-بریلاک فعالیت سیاسی خود را در خدمت پیر مندس-فرانس، رهبر چپ میانه‌رو، آغاز کرد که در اواسط دهه ۱۹۵۰ برای مدت کوتاهی نخست‌وزیر بود.