mai tai

💡 On a trip to Hawaii eight months in, I waited for the ring to come out over every mai tai at sunset.

در سفری به هاوایی که هشت ماه بعد اتفاق افتاد، منتظر بودم تا هر غروب آفتاب، حلقه را بالای سر مای تای ببینم.

💡 The bartender mixed a classic mai tai with real lime, orgeat, and restraint, refusing neon shortcuts that bury rum under syrup.

متصدی بار، مای تای کلاسیک را با لیموی واقعی، گشنیز و خویشتن‌داری مخلوط کرد و از میانبرهای نئونی که رام را زیر شربت دفن می‌کنند، خودداری کرد.

💡 A classic mai tai demands good orgeat, preferably homemade with orange blossom water and patience.

یک مای تای کلاسیک به چای ارگانیک خوب، ترجیحاً خانگی با آب شکوفه پرتقال و صبر نیاز دارد.

💡 The only difference being that I was now old enough to order a Mongoose Mai Tai.

تنها تفاوت این بود که حالا به سنی رسیده بودم که می‌توانستم یک مای تای مانگوس سفارش بدهم.

💡 A home recipe scaled the mai tai carefully, teaching balance rather than sugar shock.

یک دستور پخت خانگی، مای تای را با دقت در مقیاس‌های مختلف درست کرد و به جای شوک قندی، تعادل را آموزش داد.

💡 Grab dinner at nearby old-school haunt Chez Jay or head a little farther afield for a knee-wobbling mai tai at the Galley.

شام را در رستوران قدیمی و معروف چز جی (Chez Jay) که در همان نزدیکی است، میل کنید یا برای یک مای تای (Mai Tai) که زانوهایتان را به لرزه در می‌آورد، کمی دورتر بروید.