Loyang

💡 Loyang became the capital of Wei and the activity of the White Horse Monastery continued.

لویانگ پایتخت وی شد و فعالیت صومعه اسب سفید ادامه یافت.

💡 The museum labeled bronzes as from Loyang, an older spelling that reminds readers how cities survive transliteration and empire.

موزه، برنزها را با برچسب «لویانگ» نامگذاری کرده بود، املایی قدیمی‌تر که به خوانندگان یادآوری می‌کند که چگونه شهرها از آوانویسی و امپراتوری جان سالم به در برده‌اند.

💡 There at Loyang, which is Honanfu, we see him wandering rapt through palaces and temples, examining the sacrificial vessels, marveling at the ancient art of Shang and Chow.

آنجا در لویانگ، که همان هونانفو است، او را می‌بینیم که مسحور و سرگردان در کاخ‌ها و معابد پرسه می‌زند، ظروف قربانی را بررسی می‌کند و از هنر باستانی شانگ و چاو شگفت‌زده می‌شود.

💡 A great suburb, Loyang, lay beyond the northern water, connected with the city by the most celebrated bridge in China.

حومه بزرگی به نام لویانگ، در آن سوی آب‌های شمالی قرار داشت و توسط مشهورترین پل چین به شهر متصل می‌شد.

💡 We traced a timeline from Loyang workshops to Silk Road markets, a geography drawn in metal and soot.

ما یک جدول زمانی از کارگاه‌های لویانگ تا بازارهای جاده ابریشم، جغرافیایی ترسیم‌شده با فلز و دوده، را ردیابی کردیم.

💡 A guidebook noted Loyang once served as a capital where poets and officials compared floods to politics.

در یک کتاب راهنما آمده است که لویانگ زمانی پایتختی بود که شاعران و مقامات در آن سیل را با سیاست مقایسه می‌کردند.