lower class

💡 The novel’s lower class characters refuse caricature; they build unions, gardens, and jokes that outlast paydays.

شخصیت‌های طبقه پایین رمان از کاریکاتور شدن امتناع می‌کنند؛ آنها اتحادیه‌ها، باغ‌ها و شوخی‌هایی می‌سازند که از روزهای پرداخت حقوق هم بیشتر دوام می‌آورند.

💡 Policies that ignore the lower class often backfire, because hunger and housing insecurity ripple through schools, clinics, and streets predictably.

سیاست‌هایی که طبقه پایین را نادیده می‌گیرند، اغلب نتیجه معکوس می‌دهند، زیرا گرسنگی و ناامنی مسکن به طور قابل پیش‌بینی در مدارس، درمانگاه‌ها و خیابان‌ها موج می‌زند.

💡 Under Shell's control, it became a successful weekly guide to women who found themselves in charge of both a household and a budget to outsource the daily drudgery to the lower classes.

تحت کنترل شل، این مجله به یک راهنمای هفتگی موفق برای زنانی تبدیل شد که خود را مسئول خانه و بودجه‌ای برای برون‌سپاری کارهای طاقت‌فرسای روزانه به طبقات پایین‌تر می‌دیدند.

💡 Doctors’ orders could be more harmful than beneficial, and hospitals were only for the lower classes, while the wealthy received medical care at home.

دستورات پزشکان می‌توانست بیشتر مضر باشد تا مفید، و بیمارستان‌ها فقط برای طبقات پایین جامعه بودند، در حالی که ثروتمندان در خانه مراقبت‌های پزشکی دریافت می‌کردند.

💡 Xocolatl “was mostly an upper-class extravagance, although the lower classes enjoyed it occasionally at weddings or other celebrations,” according to History.

طبق گفته‌ی History، «شوکولاتل عمدتاً یک تجمل‌گرایی مخصوص طبقه‌ی بالا بود، اگرچه طبقات پایین نیز گهگاه در عروسی‌ها یا جشن‌های دیگر از آن لذت می‌بردند.»

💡 Debates about the lower class need less blame and more math describing costs of dignity.

بحث در مورد طبقه پایین جامعه نیاز به سرزنش کمتر و توصیف ریاضی‌تر هزینه‌های کرامت انسانی دارد.