loquitur

💡 If you thought your party was good, then it was – res ipsa loquitur.

اگر فکر می‌کردی مهمانی‌ات خوب است، پس خوب بود – res ipsa loquitur.

💡 The Romans said ‘res ipsa loquitur'; we say, ‘the facts speak for themselves.’

رومی‌ها می‌گفتند «res ipsa loquitur»؛ ما می‌گوییم «حقایق خودشان گویای همه چیز هستند.»

💡 In dialogue tags, loquitur appears quaint, a theatrical whisper from earlier centuries.

در برچسب‌های دیالوگ، loquitur به نظر عجیب و غریب می‌آید، یک زمزمه‌ی نمایشی از قرن‌های گذشته.

💡 “Res ipsa loquitur. The thing speaks for itself,” she says, sitting before one of two working fireplaces in her book-lined living room.

او در حالی که پشت یکی از دو شومینه روشن اتاق نشیمن پر از کتابش نشسته است، می‌گوید: «اینجا حرف می‌زنی. این خودش گویای همه چیز است.»

💡 Professors use loquitur to teach how presumptions and burden-shifting shape arguments subtly.

اساتید از لفاظی استفاده می‌کنند تا آموزش دهند که چگونه پیش‌فرض‌ها و تغییر بارِ بحث، به طور نامحسوس استدلال‌ها را شکل می‌دهند.

💡 There is a Latin phrase we use in the law called “res ipsa loquitur” which means “the thing speaks for itself.”

یک عبارت لاتین در قانون وجود دارد به نام «res ipsa loquitur» که به معنی «خودِ موضوع گویای همه چیز است» است.