leave-taking

💡 In some cultures, leave taking unfolds slowly on thresholds, repeating blessings until parting feels like a soft knot rather than a tear.

در برخی فرهنگ‌ها، مراسم وداع به آرامی در آستانه درها آغاز می‌شود و دعا و نیایش تکرار می‌شود تا زمانی که جدایی به جای پارگی، مانند یک گره نرم احساس شود.

💡 “Of all horrid things, leave-taking is the worst.”

«از بین همه چیزهای وحشتناک، خداحافظی بدترین است.»

💡 “She was as radiant and knowledgeable and fascinated about politics as ever I remember,” Mr. Johnson said of their leave-taking.

آقای جانسون درباره خداحافظی‌شان گفت: «او تا جایی که به یاد دارم، درخشان، آگاه و شیفته سیاست بود.»

💡 To see someone simply disappear feels even worse than if there is a ceremonial leave-taking, sad as that is.

دیدن اینکه کسی به سادگی ناپدید می‌شود، حتی بدتر از مراسم خداحافظی رسمی است، هرچند که این مراسم غم‌انگیز است.

💡 The farewell lunch doubled as leave taking and gratitude ritual, with speeches mercifully brief and desserts ambitiously generous.

ناهار خداحافظی، مراسم خداحافظی و قدردانی را دو چندان کرد، با سخنرانی‌هایی که خوشبختانه مختصر و دسرهایی که به طرز جاه‌طلبانه‌ای سخاوتمندانه بودند.

💡 Our leave taking included plant watering instructions longer than the job description.

مرخصی‌های ما شامل دستورالعمل‌های آبیاری گیاهان بود که طولانی‌تر از شرح وظایف بود.