Laocoön

💡 Critics read Laocoön as a manifesto about pain rendered beautiful; teachers counter with discussions about empathy and spectacle.

منتقدان، لائوکون را به عنوان مانیفستی درباره درد به زیبایی تفسیر می‌کنند؛ معلمان با بحث‌هایی درباره همدلی و نمایش، به این انتقاد پاسخ می‌دهند.

💡 A poet addressed Laocoön, asking whether warning cities ever escapes punishment from comfortable myths.

شاعری لائوکون را مخاطب قرار داد و پرسید که آیا شهرهای هشداردهنده هرگز از مجازات افسانه‌های دلچسب در امان می‌مانند؟

💡 The sculpture of Laocoön knots bodies and snakes into a grammar of dread, a marble sentence that refuses periods.

مجسمه لائوکون، بدن‌ها و مارها را در قالب دستور زبانی از وحشت به هم پیوند می‌دهد، جمله‌ای مرمرین که از نقطه و نقطه امتناع می‌کند.

💡 Last Generation said the group targeted the Laocoon statue, which is believed to have been carved in Rhodes in 40-30 B.C., because of the symbolic story behind it.

گروه «لاست جنریشن» اعلام کرد که این گروه مجسمه لائوکون را که گمان می‌رود در سال ۴۰ تا ۳۰ پیش از میلاد در رودس ساخته شده باشد، به دلیل داستان نمادین پشت آن هدف قرار داده است.

💡 Last Generation has said it had targeted the Laocoon statue, which is believed to have been carved in Rhodes in 40-30 B.C., because of the symbolic story behind it.

گروه «لاست جنریشن» اعلام کرده است که به دلیل داستان نمادین پشت مجسمه لائوکون که گمان می‌رود در حدود ۴۰ تا ۳۰ سال قبل از میلاد در رودس ساخته شده باشد، آن را هدف قرار داده است.

💡 According to legend and the Vatican Museums’ own website, Laocoon warned his fellow Trojans against accepting the wooden horse left by the Greeks during the Trojan War.

طبق افسانه‌ها و وب‌سایت خود موزه‌های واتیکان، لائوکون به تروجانی‌های دیگر هشدار داد که اسب چوبی به جا مانده از یونانیان در طول جنگ تروا را نپذیرند.