Lamentations

💡 A sermon from Lamentations avoided tidy answers and honored endurance.

خطبه‌ای از مراثی از پاسخ‌های خشک و بی‌روح اجتناب کرد و به استقامت ارج نهاد.

💡 Our study group read Lamentations aloud, noticing how poetry carries ruins without romanticizing them.

گروه مطالعاتی ما «مرثیه‌ها» را با صدای بلند خواندند و متوجه شدند که چگونه شعر، ویرانی‌ها را بدون رمانتیک کردن آنها، به تصویر می‌کشد.

💡 Lamentations’ story parallels True’s in one way: Her journey is more important than her arrival.

داستان «مرثیه‌ها» از یک جهت با داستان «ترو» شباهت دارد: سفر او از رسیدنش مهم‌تر است.

💡 The artist illuminated verses from Lamentations onto salvaged wood, pairing text with tactile memory.

این هنرمند ابیاتی از کتاب «مرثیه‌ها» را بر روی چوب‌های بازیافتی تذهیب کرده و متن را با حافظه لمسی جفت کرده است.

💡 Adapted from the “Lamentations of Jeremiah,” this is the horror of political terror made manifest, a starving mother having lost her reason.

این اثر که از «مرثیه‌های ارمیا» اقتباس شده، وحشت ترور سیاسی را به تصویر می‌کشد، مادری گرسنه که عقل خود را از دست داده است.

💡 The other fully acoustic work was the third movement from Perkinson’s “Lamentations: Black/Folk Song Suite for Solo Cello,” entitled “Calvary Ostinato.”

اثر کاملاً آکوستیک دیگر، موومان سوم از «مرثیه‌ها: سوئیت آواز سیاه/فولک برای ویولنسل سولو» اثر پرکینسون با عنوان «کالواری اوستیناتو» بود.